W kolejnej części "Medalowe polskie wiosła na mistrzostwach świata" czas na 1978 rok i Karapiro w Nowej Zelandii, gdzie brązowy medal wywalczyła dwójka ze sternikiem - Grzegorz Nowak, Adam Tomasiak i Ryszard Kubiak (sternik).

>>>SREBRO STADNIUKA, STELLAKA I KUBIAKA<<<

To były czwarte mistrzostwa świata dla kobiet i siódme dla mężczyzn. Co ciekawe, w 1978 roku jedyny raz w historii osobno odbył się światowy czempionat w wadze otwartej i osobno w wadze lekkiej. Mistrzostwa w wadze lekkiej miały miejsce w Kopenhadze w sierpniu. Z kolei mistrzostwa świata w Nowej Zelandii, na jeziorze Karapiro, rozpoczęły się 30 października i trwały do 5 listopada.

Jezioro Karapiro powstało w 1947 roku w ramach projektu hydroelektrycznego na rzece Waikato. Wkrótce zostało uznane za najlepsze miejsce do wiosłowania w Nowej Zelandii i odbyły się tam Igrzyska Imperium Brytyjskiego w 1950 roku.

FISA była pełna uznania dla Nowej Zelandii, która zdobywała medale w wioślarstwie na igrzyskach olimpijskich w 1968 i 1972 roku. W związku z tym w 1976 roku przyznano jej organizację mistrzostw świata. Komitet organizacyjny nie zatrudniał żadnych osób, a w organizację imprezy zaangażowali się wolontariusze. Catering dla zawodników został wykonany przez Armię Nowej Zelandii. Mimo niskich nakładów finansowych, mistrzostwa okazały się olbrzymim sukcesem. Szacuje się, że w ciągu pięciu dni zmagania wioślarzy oglądało 100 tysięcy widzów. Ówczesny prezydent FISA Thomas Keller mówił, że to "największe regaty jakie ma w pamięci", natomiast Dickie Burnell, były wioślarz, który pracował w Karapiro jako korespondent "The Times", nazwał to wydarzenie "największym show na wodzie".

Tor w Karapiro w 1978 roku (fot. teara.govt.nz)

W regatach wzięło udział około 140 osad wioślarskich z 28 krajów. Była to największa impreza sportowa jaką Nowa Zelandia zorganizowała do tamtego czasu. Przyniosła ona zysk w wysokości 155 tysięcy dolarów nowozelandzkich, które zostały przekazane na rozwój wioślarstwa w tym kraju.

Polskę reprezentowały tylko dwie osady, bowiem podróż do Nowej Zelandii była bardzo kosztowna i skomplikowana logistycznie w tamtych czasach. Oprócz dwójki ze sternikiem, udział w zawodach wzięła skifistka Janina Klucznik, która wystąpiła w finale B i ostatecznie została sklasyfikowana na ósmym miejscu.

"To był jeden z najpiękniejszych wyjazdów w mojej karierze. Tak daleko i na tak długo. Byliśmy pod ogromnym wrażeniem tego wszystkiego" - wspomina Grzegorz Nowak. "Całą podróż wspaniale zorganizował nam ówczesny kierownik wyszkolenia Teodor Kocerka. Niczego nam nie brakowało. Uszyto nam nawet garnitury w Pile i jako reprezentacja, choć skromna, prezentowaliśmy się godnie" - dodaje.

Do Nowej Zelandii nie mógł polecieć Ryszard Stadniuk, który trzy lata wcześniej z Grzegorzem Stellakiem i Ryszardem Kubiakiem zdobył srebrny medal MŚ w Nottingham, ponieważ został powołany do wojska. Otworzyła się więc szansa dla Grzegorza Nowaka i Adama Tomasiaka, którzy ją wykorzystali.

Nasi reprezentanci od początku prezentowali się bardzo dobrze i pewnie awansowali do finału. W nim zajęli trzecie miejsce, uznając wyższość tylko złotych Niemców Wschodnich (Juergena Pfeiffera, Gerta Uebelera i Olafa Beyera) oraz srebrnych Czechosłowaków (Karela Mejty, Karela Neffe i Jiriego Ptaka). "Czytałem ostatni tekst o medalu Stadniuka, Stellaka i Kubiaka i Rysiek powiedział, że wyszedł ich brak doświadczenia. Patrząc na to z perspektywy czasu myślę, że z nami było podobnie, bo przez pierwsze 1200 metrów prowadziliśmy. Później Niemcy i Czechosłowacy przyspieszyli, myśmy może się trochę spóźnili. Mieliśmy wtedy po 24-25 lat i może brak rutyny zdecydował, że nie byliśmy wyżej. Ale bardzo cieszę się z tego medalu" - kończy Grzegorz Nowak.

Ostatecznie dwie nasze medalowe dwójki ze sternikiem, w nietypowych okolicznościach, bo przed startem igrzysk olimpijskich w Moskwie, stworzyły czwórkę ze sternikiem, która w 1980 roku sięgnęła po brązowy medal olimpijski. Więcej o tym pisaliśmy TU.

***

Grzegorz Nowak (ur. 1 listopada 1954 w Luboniu) - zawodnik TW Polonii Poznań. Wielokrotny mistrz Polski w dwójce ze sternikiem. Największe sukcesy odnosił w parze z Adamem Tomasiakiem. Razem zdobyli brąz mistrzostw świata w 1978 w dwójce ze sternikiem Ryszardem Kubiakiem. Cała trójka znalazła się w "brązowej" osadzie igrzysk olimpijskich w Moskwie (1980).

Adam Tomasiak (ur. 15 lutego 1953 w Biesalu) - zawodnik Warmii Olsztyn (1969-1972), Zawiszy Bydgoszcz (1972-1977) oraz TW Polonii Poznań. Wielokrotny mistrz Polski w różnych osadach. Największe sukcesy odnosił w parze z Grzegorzem Nowakiem. Razem zdobyli brąz mistrzostw świata w 1978 w dwójce ze sternikiem Ryszardem Kubiakiem. Cała trójka znalazła się w "brązowej" osadzie igrzysk olimpijskich w Moskwie (1980).

Ryszard Kubiak (ur. 22 marca 1950 w Bydgoszczy) - zawodnik KKW i Zawiszy Bydgoszcz. Jako sternik brał udział w trzech igrzyskach olimpijskich (Monachium 1972, Montreal 1976, Moskwa 1980). Dwa razy stawał na podium mistrzostw świata jako sternik dwójki, zdobywając srebro w 1975 (płynęli także Ryszard Stadniuk i Grzegorz Stellak) oraz brąz w 1978 (Grzegorz Nowak i Adam Tomasiak). W Moskwie cała piątka znalazła się w składzie "brązowej" osady.