Mistrz olimpijski z Pekinu Michał Jeliński udzielił bardzo ciekawego wywiadu Mateuszowi Puce z WP Sportowych Faktów. Opowiedział w nim m.in. z jakimi problemami musi mierzyć się diabetyk w zawodowym sporcie. 

Michał Jeliński współtworzył wraz z Adamem Korolem, Markiem Kolbowiczem i Konradem Wasielewskim jedną z najlepszych osad w historii polskiego wioślarstwa. Nasza czwórka podwójna wywalczyła cztery mistrzostwa świata, mistrzostwo Europy oraz te najważniejsze trofeum: mistrzostwo olimpijskie w Pekinie. 

A wszystkie te sukcesy obecny asystent dyrektora sportowego PZTW odniósł, zmagając się z cukrzycą. - Cukrzycę zdiagnozowano u mnie zupełnie przypadkowo podczas rutynowych badań sportowych. Od dwóch lat czułem się gorzej, ale zwalałem to na mocne treningi. Po diagnozie dostałem skierowanie do szpitala, gdzie przez tydzień uczyłem się swojego nowego życia. Diabetolodzy ustawili dawki insuliny (5-6 zastrzyków dziennie), a ja po wyjściu weryfikowałem wiedzę w warunkach bojowych, czyli na treningach - wspominał. 

Diagnozę usłyszał mając 23 lata, przed igrzyskami w Atenach. - W sporcie nie ma czasu na słabości - rywala nie interesuje przecież czy masz jakieś problemy zdrowotne. Czasami musiałem się maskować, nie tylko przed rywalami, ale także kolegami, by nie pokazywać swoich słabości. Musiałem mieć na uwadze, że przecież mogą przestać mi ufać lub…. wymienić na kogoś gotowego do rywalizacji - powiedział Jeliński. 

- Oczywiście, że na początku był strach, że tak to się może skończyć. Obawiałem się, że niebawem zaczną się problemy, by startować na najwyższym poziomie i być w kadrze narodowej. Musiałem wtedy przecież walczyć o kwalifikację na igrzyska w Atenach - a jednocześnie ciągle pamiętać, że nieodpowiedni poziom cukru w kluczowym momencie może zepsuć wszystko w parę minut - dodał.  

Przez cukrzycę, Michał Jeliński musiał poświęcić dużo więcej czasu na przygotowanie do treningu. - Przede wszystkim musiałem skrupulatniej planować dietę. Pompę insulinową zacząłem używać dopiero po igrzyskach w Pekinie. Do tego czasu przez pięć lat musiałem przyjmować dziennie około sześciu zastrzyków z insuliną. Łatwo policzyć, że w tym czasie wykonałem sobie ponad 10 tysięcy zastrzyków. 4-5 wykonywałem przy okazji posiłków, a dwa jako baza długodziałająca. Tak zdobyłem mistrzostwo olimpijskie - wyjaśnił. 

>>>CAŁĄ ROZMOWĘ PRZECZYTACIE NA WP SPORTOWE FAKTY<<<